Przewodnik

Arena to dom Twojego klubu. Masz ją od początku i to na niej grasz mecze u siebie oraz organizujesz koncerty, które dokładają się do budżetu.

W arenie możesz dostosować cztery typy obiektów: salony, restauracje, bary i sklepy. Budowa obiektu kosztuje 100.000 EUR, a jego wyburzenie 25.000 EUR (25% kosztu budowy). Wszystkie zmiany obiektów wprowadzane są w ramach jednego rozwoju, który zawsze trwa 6 godzin, niezależnie od liczby objętych obiektów. Maksymalna łączna liczba obiektów zależy od poziomu areny.

Rozbudowa areny zwiększa pojemność, oświetlenie, parking oraz limit obiektów. Koszt rozbudowy zaczyna się od 1.000.000 EUR i podwaja się z każdym poziomem. Czas rozbudowy zależy od poziomu i wynosi od 12 do 42 godzin (zobacz tabelę poniżej).

Redukcja areny zmniejsza arenę o jeden poziom na raz. Koszt wynosi 50% kosztu rozbudowy poprzedniego poziomu, a czas odpowiada czasowi rozbudowy usuwanego poziomu. Gdy pojemność obiektów nowego poziomu zostanie przekroczona, nadmiar zostanie automatycznie zburzony, zaczynając od najtańszych typów.

Co tydzień klub płaci opłatę za utrzymanie areny zależną od jej poziomu, zaczynającą się od 10.000 EUR tygodniowo i podwajającą się z każdym poziomem (zobacz tabelę poniżej). Jeśli klub nie ma wystarczających środków, jego reputacja spada zamiast tego o 5%.

Arenę rozbudowujesz po jednej rzeczy naraz. Kolejną zaczniesz dopiero wtedy, gdy poprzednia dobiegnie końca.

Każda zakończona rozbudowa areny do wyższego poziomu zwiększa reputację klubu o 3%, a redukcja do niższego poziomu zmniejsza ją o 1%. Zmiany dotyczące samych obiektów (bez zmiany poziomu) nie wpływają na reputację.

Arena żużlowa i arena żużla na lodzie mają tor, który sam kształtujesz. Rozbudowa toru i przygotowanie toru to dwie osobne prace — prowadzisz jedną naraz.

Rozbudowa toru zmienia długość toru w zakresie 260–430 metrów ze skokiem co 1 m. Pojedyncza rozbudowa może zmienić długość maksymalnie o 30 metrów w dowolną stronę, kosztuje 250.000 EUR i trwa 12 godzin.

Przygotowanie toru zmienia wartość nawierzchni w zakresie 10–90. Przygotowanie kosztuje 5.000 EUR i trwa 3 godziny. Wartości 0–9 (mokra po deszczu) i 91–100 (śliska po deszczu) pojawiają się tylko wskutek warunków atmosferycznych. Żużel na lodzie rozgrywany jest wyłącznie na lodzie, więc przygotowana nawierzchnia nie ma na niego wpływu.

Kategorie nawierzchni pokazywane w profilach:

• Mokra (0–9) — pojawia się wyłącznie po ulewnym deszczu.
• Grząska (10–36) — luźniejsza nawierzchnia, sprzyja zawodnikom preferującym przyczepność.
• Normalna (37–63) — zrównoważona, domyślny stan toru.
• Twarda (64–90) — ubita, sprzyja zawodnikom preferującym szybkość.
• Śliska (91–100) — pojawia się wyłącznie po deszczu na twardym torze.

Na arenie organizujesz koncerty. To zarobek poza dniem meczowym — klub bierze pieniądze ze sprzedanych biletów.

Wybierz zespół, ustaw cenę biletu od 50 do 300 EUR (co 10 EUR) i wybierz długość promocji od 3 do 14 dni. Dłuższa promocja przyciąga większą publiczność.

Naraz zorganizujesz tylko jeden koncert. W wyznaczonym dniu koncert się odbywa, a pieniądze ze sprzedanych biletów trafiają do kasy klubu.

Popularność zespołu (od 1 do 5 gwiazdek) jest przeliczana codziennie na podstawie koncertów zespołu z ostatnich 30 dni — liczby koncertów i łącznej liczby widzów.

Oczekiwana liczba widzów zależy od ceny biletu, popularności zespołu, długości promocji oraz częstotliwości organizacji koncertów na arenie i przez dany zespół w ostatnich 30 dniach.

Gra punktowa oparta na akcjach ofensywnych i obronnych. Wynik budowany jest przez cztery części meczu, a kluczowa jest skuteczność rzutowa.

Na placu gry: 5. Powołani na mecz: 12. Kadra na start: 14.

Mecz składa się z 4 kwart. Wygrywa drużyna z większą liczbą zdobytych punktów; remis rozstrzyga dogrywka.

Odmiana futbolu rozgrywana na piasku, sprzyjająca dynamicznym akcjom i częstym strzałom na bramkę.

Na placu gry: 5. Powołani na mecz: 12. Kadra na start: 14.

Mecz ma 3 części. Przy remisie gracie dogrywkę.

Wersja siatkówki rozgrywana w parach na piasku, z jednym rezerwowym na ławce.

Na placu gry: 2. Powołani na mecz: 3. Kadra na start: 4.

Mecz trwa do 2 wygranych setów.

Rywalizacja podzielona na fazę ataku i obrony, w której drużyny zdobywają runy w określonej liczbie narzutów.

Na placu gry: 11. Powołani na mecz: 14. Kadra na start: 15.

Drużyny rozgrywają naprzemiennie swoje innings. Zwycięża zespół z większą liczbą zdobytych runów.

Taktyczna rywalizacja oparta na rundach w grze Strike Protocol, w której liczy się precyzja, podział ról i skuteczność w realizowaniu celów mapy. Zespół wygrywa rundę, eliminując przeciwników albo wykonując zadanie mapy, a o meczu decyduje liczba wygranych map.

Na placu gry: 5. Powołani na mecz: 6. Kadra na start: 8.

Mecz rozgrywany jest do 2 wygranych map. Każda mapa składa się z serii rund, a zwycięża zespół, który jako pierwszy osiągnie wymaganą liczbę wygranych rund na mapie.

Gra bramkowa oparta na taktyce, kontroli przestrzeni i skuteczności pod bramką przeciwnika.

Na placu gry: 11. Powołani na mecz: 23. Kadra na start: 25.

Mecz trwa 90 minut. Wygrywa drużyna, która zdobędzie więcej bramek.

Halowa odmiana futbolu o szybkim tempie i częstych zmianach sytuacji bramkowych. Mniejsza przestrzeń wymusza dynamiczną grę i intensywne wymiany podań.

Na placu gry: 5. Powołani na mecz: 14. Kadra na start: 16.

Mecz trwa 2x20 minut. Wygrywa zespół, który zdobędzie więcej bramek w regulaminowym czasie gry.

Szybka gra bramkowa z dużą liczbą akcji ofensywnych i dynamicznym przechodzeniem z obrony do ataku.

Na placu gry: 7. Powołani na mecz: 16. Kadra na start: 18.

Mecz trwa 2x30 minut. Zwycięża drużyna z większą liczbą bramek.

Dynamiczna gra na lodzie, w której kluczowe są szybkie zmiany formacji, gra w przewadze i skuteczność pod bramką przeciwnika.

Na placu gry: 6. Powołani na mecz: 22. Kadra na start: 24.

Spotkanie trwa 3 tercje po 20 minut. Przy remisie gracie dogrywkę.

Zimowa odmiana żużla rozgrywana na lodzie, z punktacją opartą na miejscach zajmowanych w wyścigach.

Na placu gry: 2 w biegu. Powołani na mecz: 8. Kadra na start: 10.

Mecz to piętnaście biegów, w każdym po dwóch zawodników z drużyny. Wynikiem jest suma zdobytych przez nich punktów. Żużel na lodzie ma zasady żużla, ale ściga się wyłącznie na lodzie: nawierzchnia toru nic tu nie znaczy, a większe znaczenie ma opanowanie, bo jest ślisko.

Kontaktowa gra terenowa. Punkty zdobywa się przyłożeniami i kopnięciami na bramkę.

Na placu gry: 15. Powołani na mecz: 23. Kadra na start: 25.

Spotkanie trwa 80 minut. Wygrywa zespół, który zdobędzie więcej punktów.

Wyścigi rozgrywane na owalnym torze, w których czterech zawodników startuje jednocześnie, a wynik budowany jest z kolejnych biegów.

Na placu gry: 2 w biegu. Powołani na mecz: 8. Kadra na start: 10.

Mecz to piętnaście biegów, w każdym po dwóch zawodników z drużyny. Punkty przypadają za miejsca na mecie, a wynik meczu to ich suma.

Skrócona odmiana koszykówki rozgrywana na jeden kosz, z większą intensywnością i mniejszą liczbą zawodników.

Na placu gry: 3. Powołani na mecz: 4. Kadra na start: 6.

Mecz trwa do 21 punktów lub do upływu limitu czasu. Wygrywa drużyna z większą liczbą punktów.

Gra setowa nad siatką. Punkt pada po skutecznym ataku albo po błędzie przeciwnika.

Na placu gry: 6. Powołani na mecz: 14. Kadra na start: 16.

Mecz rozgrywany jest do 3 wygranych setów. Set wygrywa drużyna, która pierwsza osiągnie wymagany limit punktów.

Rywalizacja w formule mieszanych sztuk walki, łącząca techniki uderzane i chwytane.

Sport specjalny — nie prowadzisz w nim drużyny ani kadry. Do turniejów na koniec sezonu trafiają zawodnicy z pozostałych sekcji klubu.

Gala składa się z kilku walk. Zwycięża klub, którego zawodnicy wygrają większą liczbę pojedynków.

Rywalizacja oparta na gemach i setach, obejmująca pojedynki singlowe i deblowe.

Sport specjalny — nie prowadzisz w nim drużyny ani kadry. Do turniejów na koniec sezonu trafiają zawodnicy z pozostałych sekcji klubu.

Spotkanie obejmuje dwa mecze singlowe i jeden deblowy. Zwycięża zespół, który wygra co najmniej dwa z trzech meczów.

Każdy sezon trwa 10 tygodni i ma stałą strukturę kalendarza z obozami treningowymi, kolejkami ligowymi i oknami transferowymi.

• Tydzień 1, Dni 1–3: Dostępne obozy treningowe. Drużyny mogą organizować obozy w obiektach o ocenie od 1 do 5 gwiazdek.
• Tydzień 1, środa: Rozpoczyna się pierwsza kolejka ligowa.
• Tygodnie 7–10: Okno transferowe na transfery stałe i nowe kontrakty. Liga kończy się w tygodniu 9, więc okno pozostaje otwarte przez cały tydzień 10.
• Koniec sezonu: gra archiwizuje końcowe tabele do historii drużyn i karier zawodników, rozlicza premie, kontrakty i emerytury, awansuje i degraduje drużyny między dywizjami, zeruje tabele ligowe i przyznaje trofea ligowe.

Sesje treningowe rozwijają atrybuty zawodników. Każda sesja jest ukierunkowana na konkretny atrybut i prowadzona przez trenera.

Drużyny mogą organizować obozy treningowe przez pierwsze 3 dni tygodnia 1. Lepiej oceniane obiekty poprawiają efektywność.

Efektywność treningu zależy od atrybutów trenera, obciążenia zawodnika i poziomu obiektu. Wysokie obciążenie obniża wydajność.

Zdrowie, zmęczenie i obciążenie treningami widzisz przy każdym zawodniku. Gra łączy je z sylwetką w kondycję, którą wylicza dopiero przed pierwszym gwizdkiem — między meczami nic nią nie steruje, więc nie ma jej w profilu.

Na kondycję wpływa też waga w stosunku do wzrostu. Dopóki wskaźnik masy ciała mieści się w zdrowym paśmie od 18,5 do 24,9, zawodnik nie traci nic; każdy punkt poza pasmem kosztuje 2 punkty kondycji, tak samo przy niedowadze jak i przy nadwadze, najwyżej 15 punktów łącznie. Najczęściej dotyczy to szybko rosnących juniorów — wzrost przybywa co tydzień, a waga nadrabia z opóźnieniem, więc zawodnik po skoku wzrostu jest przejściowo słabszy.

Gdy zawodnik odpoczywa i jest dostępny, zmęczenie mija w około dobę, obciążenie treningami spada w kilka dni, a pełny powrót do zdrowia zajmuje kilka dni.

Mecz rozgrywa się na żywo i trwa piętnaście minut. Przez cały ten czas możesz go śledzić na stronie meczu: wynik, zdarzenia i statystyki zawodników zmieniają się na bieżąco, a wszystkie spotkania jednej kolejki kończą się o tej samej porze.

Każda dyscyplina toczy się według własnych zasad. Piłka nożna, futsal, piłka ręczna i rugby mają dwie połowy rozdzielone przerwą, hokej i piłka nożna plażowa trzy tercje, koszykówka cztery kwarty, a krykiet dwa inningi. Żużel i żużel na lodzie to piętnaście biegów, a siatkówka, siatkówka plażowa, e-sport i koszykówka uliczna grają bez przerw.

Przerwa między połowami, tercjami czy kwartami też jest częścią meczu. Gra wtedy stoi, ale Twoje polecenia nadal działają, więc to dobry moment na zmianę zawodnika albo taktyki przed dalszą częścią spotkania.

W nagłówku meczu widzisz to, co naprawdę mówi o jego przebiegu: minutę i połowę w piłce nożnej, kwartę i czas w koszykówce, tercję w hokeju, numer biegu w żużlu, numer seta w siatkówce albo numer inningu w krykiecie. W czasie przerwy zobaczysz po prostu Przerwa.

W żużlu i żużlu na lodzie tuż przed każdym biegiem zamykamy przyjmowanie poleceń, a w nagłówku rusza odliczanie do startu. Zmianę zawodnika i polecenie taktyczne wyślij więc, zanim ono ruszy. Po ogłoszeniu wyniku biegu znów możesz wydawać polecenia.

Nie ma dogrywek ani rzutów karnych. Kiedy kończy się czas, wynik na tablicy jest ostateczny, także wtedy, gdy jest to remis. W lidze remis będzie w przyszłości oznaczał podział punktów między obie drużyny.

Część dyscyplin kończy mecz wcześniej, bo nie ma już czego grać: siatkówka i siatkówka plażowa po ostatnim secie, e-sport po ostatniej mapie, krykiet po dogonieniu wyniku rywala, a koszykówka uliczna po zdobyciu dwudziestu jeden punktów. Dłużej niż piętnaście minut nie potrwa jednak żaden mecz.

Do meczu trzeba stanąć w regulaminowym składzie. Jeśli drużyna nie ma tylu zawodników, ilu wymaga dyscyplina — siedmiu w piłce nożnej, sześciu w hokeju, siatkówce i na żużlu, jedenastu w krykiecie, trzynastu w rugby — albo obsadzi seniorem miejsce zarezerwowane dla juniora, mecz kończy się walkowerem. Rywal dostaje wynik zapisany w przepisach dyscypliny: 3:0 w piłce nożnej, 5:0 w futsalu i hokeju, 10:0 w piłce ręcznej i piłce nożnej plażowej, 20:0 w koszykówce, 28:0 w rugby, 3:0 w setach w siatkówce i 40:0 w punktach na żużlu. Taki mecz nie daje żadnej ze stron doświadczenia, zmęczenia ani kontuzji, bo nikt nie wyszedł na plac gry. Jeżeli regulaminowego składu nie wystawi żadna z drużyn, mecz kończy się bez zwycięzcy.

Każdy mecz jest rozliczany po ostatnim gwizdku. Klub dostaje pieniądze za sprzedane bilety, wszyscy powołani otrzymują swoje premie, a osoby, które wyszły na plac gry, wynoszą z meczu to, czego się nauczyły, nastawienie po wyniku, zmęczenie, a co jakiś czas także kontuzję.

Na meczu zarabia tylko gospodarz: to jego klub otrzymuje przychód ze sprzedaży biletów, wynikający z frekwencji i cen biletów na arenie. Marketingowiec powołany na te rozgrywki lepiej zapełnia trybuny i przyprowadza nawet 20% więcej kibiców — im większe ma doświadczenie, tym liczniejsza publiczność. Publiczność zależy też od rozgrywek: na ligę trybuny zapełniają się najmocniej, na mecz rankingowy przychodzi ułamek tej widowni, a na towarzyski garstka. Od czwartego meczu drużyny w danym dniu na trybunach zostaje już tylko kilkudziesięciu kibiców.

Każdy powołany na mecz, zarówno zawodnicy, jak i pracownicy, otrzymuje premię meczową zapisaną w kontrakcie, a po zwycięstwie dodatkowo premię za wygraną. Klub płaci je ze swojego konta, a jeżeli go na nie nie stać, premie nie zostają wypłacone.

Każdy zawodnik i pracownik biorący udział w meczu zyskuje doświadczenie, a zawodnicy poprawiają do tego technikę. Tempo zależy od rozgrywek: najwięcej daje liga, wyraźnie mniej mecz rankingowy, najmniej mecz towarzyski. Trener powołany na te rozgrywki przyspiesza rozwój nawet o połowę, młodsi zawodnicy rosną szybciej od starszych, a im bliżej maksimum, tym wolniej przybywa kolejnych punktów. Nauka ma jednak dzienny limit: rozwijają się tylko pierwsze trzy mecze drużyny w danym dniu, a każdy kolejny tego dnia nie daje już ani doświadczenia, ani techniki.

Wynik zmienia nastawienie zawodników, którzy zagrali: zwycięstwo daje 3 punkty formy i 4 morale, remis 1 punkt formy, a porażka odbiera 2 punkty formy i 4 morale. Forma i morale nigdy nie spadają poniżej 10 punktów.

Każda rozegrana akcja trochę męczy zawodnika. Zawodnik z kontuzją męczy się o połowę bardziej, a fizjoterapeuta powołany na te rozgrywki zdejmuje do 40% zmęczenia — im większe ma doświadczenie, tym więcej.

Zmęczony zawodnik łatwiej się łamie: im niższa kondycja na koniec meczu, tym większe ryzyko kontuzji — do 12% przy zawodniku bez sił. Lekarz powołany na te rozgrywki zdejmuje nawet 60% tego ryzyka, tym więcej, im większe ma doświadczenie. Rodzaj kontuzji jest losowany — najczęściej skręcenie lub naderwanie mięśnia, rzadko zerwanie więzadła czy złamanie.

W żużlu i żużlu na lodzie mecz zostawia po sobie także rekord toru. Najszybszy przejazd wieczoru porównywany jest z rekordem tego obiektu, tego sezonu, tej długości toru i tej nawierzchni — i albo go bije, albo zostawia w spokoju.

Każdy mecz dokłada się do statystyk sezonu: gra sumuje osiem liczb wybranych dla danej dyscypliny — w piłce nożnej bramki, asysty i obrony, w hokeju minuty kar i plus-minus, w żużlu średnią biegową i starty — i pokazuje je w tabeli statystyk ligowych. Średnia biegowa liczona jest z punktów i startów całego sezonu, nigdy jako średnia ze średnich.

Poza ligą drużyna może w każdej chwili umówić własny mecz. Poczekalnia łączy Cię z innym menedżerem, a jeżeli nikt odpowiedni nie czeka, gra wystawia prawdziwą drużynę, więc mecz odbędzie się zawsze.

Mecz rankingowy liczy się do rankingu klubu i jest sportowym sprawdzianem kadry w starciu z innym menedżerem.

Mecz towarzyski nie ma wpływu na ranking. Służy do sprawdzenia składu, taktyki lub ustawienia bez ryzykowania pozycji.

Przeciwnik dobierany jest po sile drużyny, czyli średniej ocenie ogólnej zawodników, których wystawia skład meczowy. Co dziesięć sekund gra ustawia wszystkie czekające drużyny według tej siły i łączy w pary sąsiadów, zaczynając od pary najbardziej do siebie zbliżonej. Menedżer z planem Platinum obsługiwany jest w pierwszej kolejności. Drużyny rozgrywające właśnie mecz nie biorą udziału w losowaniu.

Menedżer z planem Platinum jest kojarzony w pierwszej kolejności: gdy o tego samego rywala czeka kilka drużyn, losowanie obsługuje najpierw te z planem Platinum.

W meczu towarzyskim gospodarzem jest menedżer wysyłający zaproszenie. W meczu rankingowym gospodarzem zostaje drużyna z niższą oceną, a silniejsza gra na wyjeździe.

Mecze u siebie i na wyjeździe rozgrywane są naprzemiennie. Drużyna, która ostatnio była gospodarzem tego rodzaju meczu, w kolejnym jedzie na wyjazd i odwrotnie; mecze rankingowe i towarzyskie liczone są osobno. Gdy obie drużyny chcą tej samej roli, zachowuje ją ta, która czeka dłużej.

Pusta poczekalnia nie jest błędem. Jeżeli w czasie oczekiwania nikt nie dołączy, gra umawia mecz z prawdziwą drużyną w tym samym sporcie. Dzienny limit obowiązuje tak samo.

Każdy plan daje własną liczbę meczów dziennie, liczoną osobno dla meczów rankingowych i towarzyskich. Limity odnawiają się wraz z początkiem dnia gry.

Każdy mecz rankingowy przesuwa obie drużyny w rankingu. Punkty dodajemy za zwycięstwo i odejmujemy za porażkę; nigdy nie spadają poniżej zera.

Ranking nagradza niespodzianki. Gra sprawdza, o ile niżej od rywala stała zwycięska drużyna i o ile słabszą miała kadrę, i odpowiednio wycenia wynik — wygrana z mocniejszym, wyżej notowanym przeciwnikiem jest warta kilkukrotnie więcej niż wygrana z faworyzowanym rywalem.

Porażka zawsze kosztuje mniej, niż daje zwycięstwo, więc jeden słaby wieczór nie przekreśla sezonu. Awans wymaga serii wyników — i tak samo spadek.

Drużyna, która przez dwa tygodnie nie rozegra meczu rankingowego, z każdym kolejnym tygodniem traci niewielką część punktów, dzięki czemu porzucona pozycja powoli się zwalnia.

Pozycje przeliczamy w chwili zmiany punktów, a tabela rankingowa pokazuje, o ile miejsc drużyna przesunęła się od poprzedniego przeliczenia.

Zawodnicy w wieku od 10 do 15 lat należą do akademii. Trenują z drużyną i rozwijają się, ale nie grają w meczach do ukończenia 16 lat.

Do każdej akademii zgłaszają się dziesięcioletni kandydaci. Możesz kandydata przyjąć — wtedy staje się zawodnikiem Twojej drużyny — albo odrzucić, co usuwa zgłoszenie na stałe.

Każde rozgrywki mają swój minimalny wiek: mecze towarzyskie od 13 lat, rankingowe od 15, a ligowe od 16. W kadrze do ustawienia składu pokazujemy tylko zawodników w wieku wymaganym przez wybrane rozgrywki.

Technika i doświadczenie rosną wyłącznie w meczach, a wynik spotkania nie ma na to wpływu — liczy się rodzaj rozgrywek. Liga rozwija najmocniej, mecz rankingowy pośrednio, a mecz towarzyski najsłabiej.

Każde zwycięstwo i każda porażka wpływa na morale zawodników, którzy wystąpili w meczu.

Zawodnik ma jedną specjalność — bramkarza, obrońcy, skrzydłowego, rozgrywającego — i ona się nie zmienia. Pozycję na dany mecz rozdaje skład: każde miejsce ma pozycję wynikającą z wybranej formacji. Możesz wystawić kogo chcesz i gdzie chcesz, także bramkarza w polu, ale jeżeli miejsce prosi o inną specjalność, zawodnik traci na ten mecz 30% techniki i połowę doświadczenia. Strata żyje tylko w tym spotkaniu i nic nie zapisuje się zawodnikowi na stałe.

Z lewej strony każdego wiersza składu stoi numer miejsca, skrót pozycji, na której zagra zawodnik, oraz oznaczenie grupy. Najedź na skrót na komputerze albo dotknij go na telefonie, a gra rozwinie go w pełną nazwę.

W hokeju skład dzieli się na cztery piątki od P1 do P4, a bramkarz stoi poza numerowaną piątką; ostatnie miejsce zajmuje rezerwowy bramkarz. W żużlu i żużlu na lodzie miejsca od pierwszego do piątego zajmują seniorzy (S), szóste i siódme juniorzy (J), a ósme rezerwowy (R).

W czasie rozgrywanego meczu menedżer grającej drużyny wydaje polecenia ze strony meczu. Polecenie trafia do meczu i zaczyna działać, gdy tylko dyscyplina na to pozwala, więc do symulacji dociera jako gotowa liczba, a nie życzenie.

Nowsze polecenie zastępuje starsze tego samego rodzaju, zanim którekolwiek zadziała. Polecenie dotyczące konkretnego zawodnika zastępuje tylko wcześniejsze polecenie o tym samym zawodniku, więc pochwalenie jednego nigdy nie odwoła zmiany innego.

Taktyka przełącza się między defensywną, zrównoważoną i ofensywną. Drużyna ofensywna mocniej naciska w ataku, zostawia więcej miejsca z tyłu i szybciej się męczy.

Ustawienie przełącza się na inne, które dana dyscyplina obsługuje. Drużyna trzymająca więcej zawodników z tyłu lepiej broni i gorzej atakuje.

Pochwała podnosi nastrój zawodnika, ale rozluźnia jego opanowanie i koncentrację. Pochwalisz tylko zawodnika, który jest w grze — nigdy tego z ławki.

Zganienie napędza zawodnika: rosną odwaga i koncentracja, spada nastrój, a zawodnik szybciej się męczy. Zganisz tylko zawodnika, który jest w grze.

Każda dyscyplina ma własną zasadę, wziętą z przepisów jej federacji. Zmiana wchodzi, gdy tylko dyscyplina ją dopuszcza.

W e-sporcie rezerwowym jest szósty zawodnik, a mecz rozgrywa się na pięciu mapach wylosowanych z dziesięciu. Każda mapa premiuje inne połączenie atrybutów zawodników, więc rezerwowego warto wprowadzić na mapę, która mu leży. Zmiana wchodzi przed kolejną mapą.

W żużlu i żużlu na lodzie rezerwowy nie ma biegów programowych, jedzie najwyżej pięć biegów i nigdy nominowanego biegu piętnastego, a na pozycji juniorskiej — z numerem 6, 7, 14 albo 15 — może pojechać wyłącznie junior, czyli zawodnik do dwudziestu jeden lat. Przy stracie sześciu punktów drużyna może dać jednemu zawodnikowi dodatkowy start w ramach zmiany taktycznej, a przy stracie dziesięciu punktów raz w meczu wystawić jokera, który wozi podwójne punkty.

W żużlu i żużlu na lodzie każdy zawodnik przywozi też motocykl, oceniany od 70 do 100. Ustawia go sobie sam, więc im mniej doświadczony, tym częściej się w tych ustawieniach myli, a weteran trafia niemal za każdym razem. Sprzęt zużywa się po trochu z każdym przejazdem, a od czasu do czasu feralna partia silnika czy gaźnika funduje zawodnikowi gorszą serię, która ciągnie się przez kilka biegów, zanim uda się to opanować. Dobry motocykl jest wart trochę prędkości i trzyma defekty z daleka, ale sam meczu nie wygra.

Skauting to sposób na odnajdywanie i ocenianie nowych talentów — im dłużej skaut obserwuje zawodnika, tym więcej się dowiesz.

W miarę postępu obserwacji od 0% do 100% ujawniane są coraz bardziej szczegółowe informacje o zawodniku.

Przydziel skauta, ustaw kryteria wyszukiwania, obserwuj zawodników i otrzymuj rekomendacje.

Transfery to sposób, w jaki zawodnicy zmieniają kluby — kupujesz ich z innej drużyny albo sprzedajesz własnych.

Transfery stałe są dostępne w tygodniach 7–10; ponieważ liga kończy się w tygodniu 9, okno pozostaje otwarte przez cały tydzień 10. Oferty obejmują opłatę transferową, premię za podpisanie, wynagrodzenie i bonusy.

Codziennie dostajesz propozycję jednego kandydata. Więcej niż jeden naraz nie czeka.

Kandydaci na pracowników to byli zawodnicy (w wieku 40–45 lat), którzy zakończyli karierę. Emerytowani zawodnicy nie mogą być rekrutowani.

Kandydaci na zawodników to młode talenty, które mogą zostać dodane do kadry zespołu.

Na giełdzie towarowej kupujesz i sprzedajesz surowce: złoto, srebro, ropę, miedź i uran.

Ceny surowców zmieniają się co godzinę. Złoto jest najbardziej stabilne, podczas gdy Uran ma najwyższą zmienność.

Bardziej stabilne surowce niosą mniejsze ryzyko, podczas gdy bardziej zmienne mogą przynieść większe zyski lub większe straty.

Twój klub może kupować i sprzedawać surowce, aby zarabiać pieniądze. Kupuj tanio i sprzedawaj drogo, aby zmaksymalizować swoje zyski.